Alliance Israélite Universelle

(franc.) – organizacja utworzona w Paryżu w maju 1860, staraniem grupy działaczy francuskich z Adolphe'em Cremieux, jako głównym animatorem. Miała się ona zajmować obroną praw religijnych i obywatelskich ludności żydowskiej, a także wspieraniem edukacji Żydów w krajach Europy, Afryki i Azji. Statut A.I.U. przewidywał również skuteczną pomoc cierpiącym Żydom, oraz wspieranie publikacji nawołujących do poprawy obecnego stanu rzeczy. Organizacja początkowo nieliczna (w 1861 liczyła 180 członków, prawie wyłącznie z Francji), po apelu z 5 VII 1863, skierowanym do Żydów całego świata, zaczęła rozwijać się, pozyskując wielu członków spoza Europy Zach. (w 1870 wśród 13 370 jej członków było ok. 3 tys. obywateli franc., ponad 1 tys. Żydów węg., rum., algierskich i turec., a także wielu mieszkańców obu Ameryk). A.I.U. podejmowała działania dyplomatyczne na rzecz represjonowanych skupisk żydowskich, wspomagała finansowo i organizacyjnie ich edukację zawodową (Rumunia), zakładała szkoły na Bl. Wschodzie i w Afryce Płn., udzielała pomocy pierwszym imigrantom z Rosji. W okresie powstania styczniowego, za sprawą J. Czyńskiego i L.O. Lublinera, utrzymywała żywe kontakty z polskimi ugrupowaniami demokratycznymi. Prośba A.I.U. o założenie przedstawicielstwa w Królestwie Polskim została przez Rosję odrzucona. W samej Francji A.I.U. skutecznie reprezentowała interesy Francuzów wyznania mojżeszowego, starając się o zmianę ich publicznego wizerunku. Organem A.I.U. było pismo „Archives Israelites”. Organizacja istnieje do dziś. Po 1945 reprezentuje tendencję zdecydowanie prosyjonistyczną.

Autor hasła: Daniel Grinberg

Strona główna Polskiego Słownika Judaistycznego

This website uses cookies to collect statistical data. If you do not accept it, please disable cookies in your web browser. I understand