Aleksandra Salome

(hebr. Szlom-Cij(j)on = Pokój Syjonu); Salome; Salome (139-67 p.n.e.) – według informacji zawartych w Talmudzie, jedyna królowa w historii Judei, panująca w 76-67 p.n.e.; siostra Szymona ben Szetacha; żona Arystobula I, a następnie Aleksandra Janneusza; matka Arystobula II i Jana Hyrkana II. Na łożu śmierci Aleksander Janneusz powierzył jej królestwo. Jako panująca królowa uczyniła słabego Hyrkana II arcykapłanem, a Arystobula odsunęła od władzy. Opierała się na faryzeuszach, którym dane wreszcie było wywrzeć niezatarte piętno na przyszłości kraju i dominować w tym okresie w sanhedrynie. Uwolniła więźniów i wygnańców politycznych. Prześladowania saduceuszy sprawujących urzędy za poprzednich władców, spowodowały powstanie stronnictwa hasmonejsko-sadeucejskiego, związanego z Arystobulem. A.S. zagrożona agresją armeńskiego króla Tingaresa, próbowała go obłaskawić poselstwem, ale groźbę w istocie odsunął rzymski atak na Armenię. Pod koniec życia A.S., Arystobul przygotowywał się do otwartej rebelii. Józef Flawiusz oskarżał ją o spowodowanie upadku Hasmoneuszy, Talmud zawiera jednak przychylną ocenę tej monarchini.

Autor hasła: Rafał Żebrowski

Strona główna Polskiego Słownika Judaistycznego

This website uses cookies to collect statistical data. If you do not accept it, please disable cookies in your web browser. I understand