Albeck Henoch (Chanoch)

(1890 Warszawa – 1972) – uczony; syn Szaloma A. Kształcił się w seminarium rabinackim oraz na uniwersytecie wiedeńskim. Pracował w berlińskiej Akademie für die Wissenschaft des Judentums (od 1920) oraz wykładał Talmud w tamtejszej Hochschule für die Wissenschaft des Judentums (od 1926), i po przeniesieniu się do Palestyny w 1936 – na UH (do 1956). Jego studia kryt. dotyczące literatury tan(n)aitów, Talmudu i midraszy wzbudziły wiele niewygasłych do dziś kontrowersji – m.in. dzięki wykazaniu, że Tosefta i halachiczne midrasze były nieznane twórcom obu Talmudów, zaś halacha Księgi Jubileuszy wykazuje powinowactwa z halachą w Dokumencie Damasceńskim. A. wydał m.in.prace: Genezis Raba (1926-1936), Untersuchungen über die Redaktion der Mischna (1923), Untersuchungen über die halakischen Midraschim (1927), Das Buch der Jubiläen und die Halacha (1930), Bereshit Rabbati (1940), The Mishnah (1952-1959), Mawo la-Miszna (hebr., Wprowadzenie do Miszny, 1959) oraz Mawo la-Talmudim (hebr., Wprowadzenie do Talmudów, 1969). Jest też autorem wielu studów i artykułów naukowych.

Autor hasła: Rafał Żebrowski

Strona główna Polskiego Słownika Judaistycznego

Serwis wykorzystuje pliki cookie do celów statystycznych. Jeśli się na to nie zgadzasz, wyłącz obsługę plików cookie w swojej przeglądarce internetowej. Rozumiem