Al ha-Miszmar

(hebr., Na Straży) – frakcja Organizacji Syjonistycznej w Polsce w okresie międzywojennym. Jej przedstawiciele byli przeciwnikami utworzenia i rozszerzenia Agencji Żydowskiej, po uzyskaniu mandatu w Palestynie przez Wlk. Brytanię w 1922. I choć syjonizm postrzegali jako ruch ogólnożydowski, to jednak szczególny nacisk kładli na program mający zapewnić postęp społeczny, z czego wynikała akceptacja rosnącej pozycji elementów lewicowo-socjalistycznych w Palestynie. Jako radykalne skrzydło ruchu syjonistycznego A.h-M. zwalczała ustępstwa Agencji Żydowskiej na rzecz żywiołów niesyjonistycznych. Podstawą wpływów frakcji było poparcie, jakim cieszyła się w byłej Kongresówce. W polskim życiu politycznym była rzeczniczką zdecydowanej opozycji wobec rządu, jako niespełniającego żydowskich aspiracji narodowych w kraju. Jej członkowie uważali, że tylko drogą konfrontacji da się walczyć o prawa Żydów. W Kole Żydowskim w Sejmie RP często dochodziło do ostrych starć między przedstawicielami A.h-M. i Et Liwnot. Na czele A.h-M. stał I. Grünbaum. Frakcja utworzyła młodzieżowe przybudówki: He-Chaluc ha-Klal-Cij(j)oni (hebr., Pionier Ogólnosyjonistyczny) i Ha-Szomer ha-Leumi (hebr., Strażnik Narodowy). (Por. też m.in.: Grawicki Josef; Kleinbaum Mojżesz; Klumel Meir; Koerner Mojżesz; Podliszewski Abraham; Schiper Ignacy; oraz Noar Syjoni; syjonizm na ziemiach polskich).

Autor hasła: Rafał Żebrowski

Strona główna Polskiego Słownika Judaistycznego

This website uses cookies to collect statistical data. If you do not accept it, please disable cookies in your web browser. I understand