Akwila

(hebr.; grec. Akilas [Akylos]; łac. Aquila = orzeł) – uczony, zaliczany do trzeciego pokolenia tan(n)aitów; krewny cesarza Hadriana; Grek z Pontu, prozelita. Był uczniem rabiego Eliezera ben Hyrkanosa oraz Jehoszuy ben Chananji. Wielki wpływ wywarł na niego także Rabi Akiwa; na jego polecenie, w 129 n.e. A. dokonał wiernego przekładu na język grecki ustalonego w Jawne (akademia w Jawne) kanonu Biblii Hebrajskiej, który miał zastąpić powszechnie używaną w diasporze Septuagintę. W szkołach żydowskich posługiwano się tym przekładem do końca V w.; nie zachował się on jednak do naszych czasów i znany jest jedynie z fragmentów zachowanych w Heksapli Orygenesa.

Autor hasła: Zofia Borzymińska

Strona główna Polskiego Słownika Judaistycznego

Serwis wykorzystuje pliki cookie do celów statystycznych. Jeśli się na to nie zgadzasz, wyłącz obsługę plików cookie w swojej przeglądarce internetowej. Rozumiem