Aksenfeld (Axenfeld) Izrael z Niemirowa

(1797 Podole – 1866 Paryż) – niemiecko-żydowski pisarz i dramaturg, piszący w języku jidysz. Młodość spędził w środowisku chasydzkim. Był jednym z adeptów cadyka Nachmana z Bracławia. Osiadłszy w Odessie (1824) uległ wpływom haskali. Jako samouk zdobył wykształcenie świeckie (pracował jako notariusz). Jego pisarstwo było związane z oświeceniem żydowskim. Podejmował głównie tematy współczesne. Do najbardziej znanych dzieł A. należą: powieść Dos Szterntichł (jid., Chusteczka, 1861), stanowiąca opis ciemnej strony chasydyzmu, zwłaszcza nietolerancji i hipokryzji, prezentowanej kontrastowo na tle środowiska zwolenników haskali, oraz sztuka Der erszter jidiszer rekrut (jid., Pierwszy żydowski rekrut; 1862), ukazująca warunki życia żydowskiego po wydaniu przez cara Mikołaja I ukazu o powinności zaciągowej (1827), stosującego odpowiedzialność zbiorową gmin żydowskich za dostarczenie poborowych (por. kantoniści; rekrutowe; gminy żydowskie w Polsce). A. pozostawił po sobie znaczną liczbę rękopisów (w tym kilku powieści), z których tylko trzy dramaty wydano po jego śmierci. Większość utworów A. uległa zniszczeniu podczas pogromu w Odessie w marcu 1871.

Autor hasła: Rafał Żebrowski

Strona główna Polskiego Słownika Judaistycznego

Serwis wykorzystuje pliki cookie do celów statystycznych. Jeśli się na to nie zgadzasz, wyłącz obsługę plików cookie w swojej przeglądarce internetowej. Rozumiem