Ahawa Raba

(aram., Z wielką [nieskończoną] miłością); w rycie aszk. nazywana też Ahawa (hebr., Miłość) – nazwa, a zarazem pierwsze (i ostatnie) słowa jednej z najbardziej znanych i popularnych wśród Żydów aszk. modlitwy muzycznej, nazywanej – podobnie jak Adoszem – w języku jidysz sztajger. Stanowi ona zarazem drugie spośród dwóch błogosławieństw (pierwsze to Jocer), poprzedzających odmawianie Szma podczas modłów porannych (szacharit); wieczorem zamiast niej w rycie aszkenazyjskim, jako drugie odmawia się Ahawat Olam, co wynika z odmiennej interpretacji pierwszych słów modlitwy (w obu rytach pojawiają się też nieznaczne różnice w jej tekście oraz sposobie odmawiania). Chasydzi, Sefardyjczycy i Żydzi włoscy – zarówno rano, jak i wieczorem – jako drugie błogosławieństwo odmawiają Ahawat Olam. Modlitwa pochodzi z czasów istnienia Drugiej Świątyni. Do codziennej liturgii została wprowadzona prawdopodobnie jeszcze przez mężów Wielkiego Zgromadzenia. Sławi miłość Boga i wielką (nieskończoną, nieograniczoną) Jego łaskawość, wyrażającą się w nadaniu Żydom Tory. A.R. odmawiana jest zarówno w synagodze, jak i śpiewana jako popularna ludowa piosenka oraz melodia chasydzka. W twórczości wielu kompozytorów, zwłaszcza rosyjskich (Boris Mussorgski, Anton Rubinstein), była wykorzystywana jako motyw symbolizujący naród żydowski.

Autor hasła: Zofia Borzymińska

Strona główna Polskiego Słownika Judaistycznego

Serwis wykorzystuje pliki cookie do celów statystycznych. Jeśli się na to nie zgadzasz, wyłącz obsługę plików cookie w swojej przeglądarce internetowej. Rozumiem