Aharonowicz (Aronowicz) Josef

(1877 Kirowka, Ukraina – 1937) – pisarz, wydawca, działacz robotniczy. Wykształcenie ogólne zdobył w Odessie. Następnie uczył w szkole hebrajskiej w Brodach. Tam też założył organizację młodzieżową Chalucej Syjon (hebr. Chaluce(j) Cij(j)on = Pionierzy Syjonu). W 1906 przeniósł się do Palestyny, gdzie – od 1907 – wydawał pierwszy tamtejszy dziennik ruchu robotniczego „Ha-Poel ha-Cair” (hebr., Młody Robotnik). Okres I wojny świat. spędził w Egipcie. Następnie był dyrektorem Banku Ha-Poel ha-Cair oraz przywódcą partii robotniczej Ha-Poel ha-Cair, później – Mapai. Należał do głównych ideologów palestyńskiego ruchu robotniczego, kładąc nacisk na praktyczne podejście do założeń ideologicznych. Głosił, że dzięki wysiłkowi pionierów, włożonemu w rozwój rolnictwa i przemysłu, zostaną stworzone podstawy pod przyszłą masową imigrację żydowską. Tymczasem proponował dążyć do integracji życia publicznego w społecznych i ekonomicznych instytucjach. Pod koniec życia został wybrany na przewodniczącego Związku Pisarzy Hebrajskich (hebr. Agudat ha-Sof(e)rim ha-Iwrim; 1935-1937). Wybór artykułów pt. Kitwe(j) Josef Aharonowicz (hebr., Pisma Józefa Aharonowicza, t. 1-2, 1941) został wydany przez jego żonę, powieściopisarkę Deborę Baron.

Autor hasła: Rafał Żebrowski

Strona główna Polskiego Słownika Judaistycznego

This website uses cookies to collect statistical data. If you do not accept it, please disable cookies in your web browser. I understand