Agnon Szmuel Josef (pseud.)

właśc. Szmuel Josef Czaczkes (1888 Buczacz – 1970 Jerozolima) – pisarz hebrajski, pierwszy hebrajski laureat literackiej Nagrody Nobla. Pochodził z chasydzkiej rodziny. Jego ojciec był handlarzem futer, zwolennikiem cadyka z Czortkowa. Poza tradycyjnym wykształceniem religijnym zdobywał wiedzę w szkole Fundacji barona Maurycego Hirscha. Biegle władał językiem jidysz i hebrajskim. Debiutował w krakowskim piśmie „Ha-Micpe” (1904). Opuścił Galicję w 1908 r. (podczas drugiej alij(j)i), przenosząc się do Palestyny. Opublikował opowiadanie Agunot (hebr., Porzucone żony, 1909), od którego wziął swój pseudonim literacki Agnon (hebr., Porzucony). W 1912-1923 przebywał w Niemczech, gdzie współpracował z M. Buberem, po czym powrócił do Palestyny i osiedlił się w Jerozolimie, gdzie mieszkał aż do śmierci. A. jest autorem 12 tomów powieści i opowiadań, pisanych świadomie archaizowanym językiem, obrazujących środowisko chasydzkie przełomu wieków, ruch chalucowy (He-Chaluc), dzieje Jerozolimy. Do najbardziej znanych należą m.in.: Hachnasat kal(l)a (hebr., Wydawanie za mąż [Przywiedzenie do małżeństwa], 1931), Sipur paszut (hebr., Prosta historia, 1935), Tmol szilszom (hebr., Wczoraj i przedwczoraj, 1945), Oreach nata lalun (hebr., Nocny gość, 1938-1939 – reminiscencje z podróży do Polski w 1930); Jamim Noraim (hebr., Straszne Dni, 1938 – zbiór opowieści ludowych; opowieści dotyczące Polski ukazały się w 1925 r. pt. Polin). Za wybitne osiągnięcia w dziedzinie literatury współczesnej A. otrzymał w 1966 r. Nagrodę Nobla. Cieszył się sławą najwybitniejszego twórcy Izraela (dwukrotnie – w 1954 i 1958 otrzymał państw. Nagrodę Izraela).

Autor hasła: Małgorzata Naimska

Strona główna Polskiego Słownika Judaistycznego

Szmuel Josef Agnon - Agnon Szmuel Josef (pseud.) - Polski Słownik Judaistyczny
Szmuel Josef Agnon (kliknij, aby powiększyć)

Serwis wykorzystuje pliki cookie do celów statystycznych. Jeśli się na to nie zgadzasz, wyłącz obsługę plików cookie w swojej przeglądarce internetowej. Rozumiem