Aggeusza Księga

(hebr. Chag(g)aj) – krótka księga BH, licząca zaledwie 38 wersów, podzielonych na 2 rozdziały; trzynasta w dziale Prorocy Późniejsi. Jej autorstwo – zgodnie z tradycją – przypisywane jest prorokowi Aggeuszowi. Dość dokładna pod względem historycznym księga zawiera cztery mowy (datowane na 520 p.n.e.), odwołujące się do wypowiedzi wcześniejszych proroków, wzywające do odbudowy zburzonej przez Babilończyków Świątyni Jerozolimskiej (co miało stanowić początek ery mesjańskiej) oraz napomnienia, że pomyślność kraju zależy od dobrobytu Świątyni. Autor A.K. twierdził, że nieszczęścia spadające na kraj są karą Bożą za opieszałość ludu w odbudowie świętego przybytku oraz brak zachowywania przezeń czystości rytualnej. W namiestniku Judei – Zorobabelu – Aggeusz widział Mesjasza, odnowiciela dynastii Dawidowej (Dawid). Ostatecznej redakcji księgi dokonano spisując i redagując cały zbiór tzw. Proroków Mniejszych. Zgodnie z tradycją żydowską, za redaktorów A.K. uważa się mężów Wielkiego Zgromadzenia.

Autor hasła: Zofia Borzymińska

Strona główna Polskiego Słownika Judaistycznego

Serwis wykorzystuje pliki cookie do celów statystycznych. Jeśli się na to nie zgadzasz, wyłącz obsługę plików cookie w swojej przeglądarce internetowej. Rozumiem