Aggeusz

(hebr. Chag(g)aj = urodzony w święto) – według tradycji biblijnej, jeden z tzw. Proroków Mniejszych, żyjący w VI w. p.n.e. w Babilonii, uważany za autora Księgi Aggeusza. Do Jerozolimy przybył prawdopodobnie z drugą grupą repatriantów, powracających z niewoli babilońskiej pod wodzą Zorobabela. Zgodnie z tradycją rab., A. był pierwszym z trzech proroków (obok Zachariasza i Malachiasza), którzy działali w czasach Ezdrasza. Po ich śmierci Duch Boży miał opuścić Izrael. W swoich proroctwach (datowanych na 520 r. p.n.e.) A. nawoływał do podjęcia dzieła odbudowy Świątyni Jerozolimskiej i wytrwania w tym postanowieniu, pomimo trudów i przeciwności. Jego misja zakończyła się sukcesem; rozpoczęte i przerwane wcześniej prace zostały na nowo podjęte i wiosną 515 r. p.n.e. odbyło się poświęcenie nowej Świątyni. Talmud często powołuje się na A., jako autora rozmaitych praw i postanowień (por. halacha).

Autor hasła: Zofia Borzymińska

Strona główna Polskiego Słownika Judaistycznego

This website uses cookies to collect statistical data. If you do not accept it, please disable cookies in your web browser. I understand