Adon Olam

(hebr., Pan Świata) – popularny rymowany hymn liturgiczny, którego nazwa pochodzi od pierwszych słów utworu, recytowany na zakończenie szabatu a także w czasie odmawiania musaf i Kol nidre(j). Składa się z 12 wersów (według tradycji aszkenazyjskiej) lub z 16 (według tradycji sefardyjskiej). Wychwala wieczność i jedność Boga, wyraża wiarę człowieka w Bożą Opatrzność. Autor hymnu nie jest znany; zgodnie z tradycją miał nim być Salomon ben Jehuda ibn Gabirol (XI w.) lub Szerira ben Chananja Gaon (ok. 906–1006), albo jego syn – Hai ben Szerira Gaon (939–1038), a czasem nawet uważano, że Jochanan ben Zak(k)aj (I w.). Pochodzenie tego utworu może być jednak znacznie wcześniejsze, przypuszczalnie sięga czasów niewoli babilońskiej. Jako część liturgii A.O. pojawił się w Niemczech w XIV w. W różnych gminach żydowskich śpiewano go na odmienne melodie; współcześnie w wielu szkołach w Izraelu śpiewany jest na zakończenie porannych modłów (szacharit).

Autor hasła: Iwona Kamila Brzewska

Strona główna Polskiego Słownika Judaistycznego

Serwis wykorzystuje pliki cookie do celów statystycznych. Jeśli się na to nie zgadzasz, wyłącz obsługę plików cookie w swojej przeglądarce internetowej. Rozumiem