Acosta Uriel

Gabriel da Costa (ok. 1585 Oporto – 1640 Amsterdam) – filozof religii. Wywodził się z portugalskiej rodziny pochodzenia żydowskiego, studiował prawo kanoniczne na jezuickim uniwersytecie w Coimbra. Rozważania na temat zbawienia duszy skłoniły go do przejścia na judaizm. Przed 1615 wraz z rodziną przeniósł się do Amsterdamu. Ok. 1622 zanegował nieśmiertelność duszy, a następnie boskie pochodzenie Tory i judaizmu w ogóle. Wielokrotnie okładany klątwą, dwukrotnie (w 1633 i 1640) odwoływał swe poglądy. Pozostawił autobiografię Exemplar humanae vitae (wyd. pol. Wizerunek własny żywota, 1933, w przekł. K. Dresdnera, wznowiona w 1960). Jego losy pełniły w kulturze żydowskiej funkcję ważkiego symbolu, toteż twórcy nowoczesej kultury świeckiej często czynili z niego bohatera obrazów, rycin, utworów literackich i dramatycznych, np. M. Gottlieb w obrazach przedstawiających sceny z dramatu Uriel d'Acosta Karla Gutzkowa: Uriel d'Acosta i Judyta van StraatenUriel d'Acosta w synagodze (1877); obrazy olejne, których tematem jest scena z dramatu.

Autorzy hasła: Paweł Fijałkowski, Rafał Żebrowski

Strona główna Polskiego Słownika Judaistycznego

Serwis wykorzystuje pliki cookie do celów statystycznych. Jeśli się na to nie zgadzasz, wyłącz obsługę plików cookie w swojej przeglądarce internetowej. Rozumiem