Abraham ben Izaak z Narbony

zw. RABAD-em II (RAWAD; akronim od hebr. określenia pełnionej funkcji – raw aw be(j)t din = przewodniczący sądu; aw be(j)t din) (ok. 1110 Montpellier – 1179 Narbona) – autor dzieł rabinicznych, rektor jesziwy w Narbonie, porównywanej do babilońskich akademii talmudycznych, przewodniczący trybunału w Narbonie; teść Abrahama ben Dawida z Posquiéres; dziadek Izaaka Ślepego. Napisał komentarze do całego Talmudu, które zachowały się tylko we fragmentach. Idąc za przykładem hiszp. uczonych żydowskich, objaśniał całe fragmenty tekstu, a nie tylko pojedyncze zdania. Jego najsłynniejsze dzieło Sefer ha-Eszkol (hebr., dosł.: Księga grona; wyd. trzy części, Halbersztadt 1867-1868; czwarta pozostawała w rękopisie jeszcze na pocz. XX w.) jest pierwszą na gruncie prowansalskim systematyczną prezentacją religijnego prawa żydowskiego, zaopatrzoną w komentarze; zapoczątkowało ono rozwój kabały teozoficznej. A. ben I. z N. jest także autorem responsów, zachowanych m.in. w dziele Temim deim (hebr., Doskonałość wiedzy, wyd. Wenecja 1622) Abrahama ben Dawida z Posquires.

Autor hasła: Paweł Fijałkowski

Strona główna Polskiego Słownika Judaistycznego

This website uses cookies to collect statistical data. If you do not accept it, please disable cookies in your web browser. I understand