Abraham ben Izaak ha-Kohen z Zamościa

(XVIII w.) – talmudysta. Był rabinem w Tarłowie, później w Zamościu wiódł żywot niezależnego badacza. Znał j. pol., niem. i łacinę. W sporze rabinów J. Emdena i J. ben N.N. Eibe(n)schütza, oskarżanego o szerzenie sabataizmu, stanął po stronie pierwszego z nich. Drukiem ukazał się zbiór jego responsów Be(j)t Awraham (hebr., Dom [Szkoła] Abrahama), z dodatkiem nowel talmudycznych (1753).

Autor hasła: Paweł Fijałkowski

Strona główna Polskiego Słownika Judaistycznego

Serwis wykorzystuje pliki cookie do celów statystycznych. Jeśli się na to nie zgadzasz, wyłącz obsługę plików cookie w swojej przeglądarce internetowej. Rozumiem