Abraham Anioł z Sadagóry

właśc. Abraham ben Dow Ber z Międzyrzecza, zw. Ha-Malach (hebr., Anioł, Boży Posłaniec), Ha-Kadosz (hebr., Święty) (1741-1776) – chasydzki kaznodzieja; syn Dow Bera z Międzyrzecza; ojciec Szachny Szaloma z Pohrebyszcz; dziadek Izraela z Różyna. Był kaznodzieją w Pistyniu(?). Od młodych lat studiował kabałę i nauczał jej m.in. Szneura Załmana z Ladów. Jako zwolennik ścisłego ascetyzmu (w przeciwieństwie do swego ojca), praktykował odosobnienie i ścisły post, stąd nadano mu przydomek Malach. W kręgu ruchu chasydzkiego CHABAD znany był jako Ha-Kadosz. Charakteryzowało go niezależne myślenie. Jego zdaniem, odkupienie było możliwe jedynie poprzez osobę cadyka. Dzieło A.A. z S. Chesed le-Awraham (hebr., Łaska udzielona Abrahamowi) ukazało się drukiem w 1851 w Czerniowcach. (Zob. też sadagórska dynastia cadyków)

Autor hasła: Michał Galas

Strona główna Polskiego Słownika Judaistycznego

Serwis wykorzystuje pliki cookie do celów statystycznych. Jeśli się na to nie zgadzasz, wyłącz obsługę plików cookie w swojej przeglądarce internetowej. Rozumiem