Abimelek

(Abimelech; hebr. Awimelech = mój ojciec jest królem) – według tradycji biblijnej: 1. król Geraru, który zawarł przymierze z Abrahamem i Izaakiem w Beer-Szewie (Rdz 20,2; 21,22-31); 2. syn Gedeona z Ofry, żyjący w XII w. p.n.e., który – przy poparciu kananejskiego klanu (Kananejczycy) z Sychem – wymordował swych braci (poza Jotamem) i ogłosił się królem; rządził przez trzy lata. Dążąc do absolutnej władzy wszedł w konflikt z miejscową oligarchią i dławiąc bunt zniszczył miasto Sychem. Zginął haniebną śmiercią przy oblężeniu twierdzy Tebes (Tewec), od kamienia z żaren, rzuconego z wieży przez kobietę (Sdz 8,31; 9,1-56).

Autor hasła: Irena Bracławska

Strona główna Polskiego Słownika Judaistycznego

Serwis wykorzystuje pliki cookie do celów statystycznych. Jeśli się na to nie zgadzasz, wyłącz obsługę plików cookie w swojej przeglądarce internetowej. Rozumiem