Abiatar ben Elija ha-Kohen

(ok. 1040-1109) – ostatni gaon palestyński. Sukcesję gaona objął po ojcu Elijahu w 1083, został jednak usunięty przez egzylarchę egipskiego Dawida ben Daniela, który pragnął rozciągnąć swą władzę także na Żydów palestyńskich. A. ben E. ha-K. uszedł do Syrii w 1093. Powrócił na swe stanowisko po upadku przeciwnika. Wydarzeniom tym poświęcony został Megil(l)at EWjatar (hebr., Zwój Abiatara), odkryty w genizie kairskiej. A. ben E. ha-K. opuścił Palestynę w okresie pierwszej wyprawy krzyżowej (krucjaty), przenosząc siedzibę gaonów do Syrii.

Autor hasła: Rafał Żebrowski

Strona główna Polskiego Słownika Judaistycznego

Serwis wykorzystuje pliki cookie do celów statystycznych. Jeśli się na to nie zgadzasz, wyłącz obsługę plików cookie w swojej przeglądarce internetowej. Rozumiem