Abiatar

(hebr. EWjatar = ojciec obfitości) – według tradycji biblijnej, syn Achimeleka, kapłana w Nob; wnuk Achituba z kapłańskiego rodu Elego (1 Sm 22,20; 2 Sm 8,17). Kiedy na rozkaz Saula wymordowano kapłanów w Nob, A. udało się zbiec i schronić u Dawida. Został jednym z dwóch głównych kapłanów tego monarchy (2 Sm 19,12-15). W czasie rewolty Absaloma służył królowi jako doradca (1 Krn 27,34). Po śmierci Dawida popierał Adoniasza w walce o sukcesję, za co został skazany przez Salomona na wygnanie do Anatot (1 Krn 2,26-27,35). Jego przywileje kapłańskie zostały przekazane Cadokowi.

Autor hasła: Irena Bracławska

Strona główna Polskiego Słownika Judaistycznego

Serwis wykorzystuje pliki cookie do celów statystycznych. Jeśli się na to nie zgadzasz, wyłącz obsługę plików cookie w swojej przeglądarce internetowej. Rozumiem