Abiasz

(od hebr. Awij(j)ah = moim ojcem jest JHWH); Abijjam – według tradycji biblijnej, imię kilku osób, z których najważniejszą jest król Judy z rodu Dawidowego; syn Roboama i Maaki z domu Absaloma (1 Krl 14,31; 15,1-8; 1 Krn 3,10; 2 Krn 11,22; 13,3); panował tylko przez 3 lata (911-908 p.n.e.). Pozostawał w konflikcie z Jeroboamem I, panującym wówczas w Królestwie Północnym, znajdując sojusznika w królu Damaszku. Podczas wojny z Judą Izrael poniósł klęskę, która – być może – przyczyniła się do obalenia dynastii Jeroboama. Po śmierci, A. został pochowany w Jerozolimie, a na tronie zasiadł jego syn Asa (1 Krl 15,8; 2 Krn 13,23).

Autor hasła: Zofia Borzymińska

Strona główna Polskiego Słownika Judaistycznego

This website uses cookies to collect statistical data. If you do not accept it, please disable cookies in your web browser. I understand