Abel

(hebr. Hewel = dech, tchnienie, para; ale też: nicość, czczość, próżność, niedorzeczność; jid. Hewł) – według tradycji biblijnej (Rdz 4,1-2), drugi syn Adama i Ewy, pasterz, zgładzony przez swego starszego brata, Kaina, bowiem na ofiarę A. Pan wejrzał łaskawym okiem (Rdz 4,3-16). W tradycji żydowskiej bracia symbolizują odwieczny konflikt dobra i zła. Postać A. pojawia się w wielu midraszach (m.in. w Be-reszit Raba i Pirke(j) de-Rabi Eliezer).

Autor hasła: Zofia Borzymińska

Strona główna Polskiego Słownika Judaistycznego

Serwis wykorzystuje pliki cookie do celów statystycznych. Jeśli się na to nie zgadzasz, wyłącz obsługę plików cookie w swojej przeglądarce internetowej. Rozumiem