akum

(akr. od hebr. słów owde(j) kochawim u-maz(z)alot = czciciele gwiazd i planet) – termin początkowo odnoszący się do chaldejskich czcicieli gwiazd, później stosowany przez Żydów do wszystkich innych staroż. kultów i ich wyznawców (por.: bałwochwalstwo; poganin). W średniowiecznej Europie, kiedy księgi żydowskie poddawane były surowej chrześcijańskiej cenzurze (najczęściej zajmowali się tym żydowscy konwertyci, zaliczani do grona meszum(m)adim), słowo goj (w znaczeniu „nie-Żyd”), które znalazło się na cenzorskiej „czarnej liście”, zastępowano słowem a., podobnie jak Talmud – określeniem Gemara.

Autor hasła: Zofia Borzymińska

Strona główna Polskiego Słownika Judaistycznego

Serwis wykorzystuje pliki cookie do celów statystycznych. Jeśli się na to nie zgadzasz, wyłącz obsługę plików cookie w swojej przeglądarce internetowej. Rozumiem