Dla świata nauki Poliakov jest przede wszystkim pionierem badań historycznych nad problematyką antysemityzmu, które prowadził przez ponad pół wieku, i które doprowadziły go do zakwestionowania wielu obiegowych opinii na ten temat.

Niezaprzeczalną zasługą Historii antysemityzmu jest nieredukowanie antysemityzmu do wariantu narodowo-socjalistycznego. Według uczonego, podstawowym źródłem antysemityzmu i rasizmu był roszczący sobie pretensje do uniwersalizmu antropocentryzm europejski.

Historia antysemityzmu może spełnić rolę inspiracji raz jeszcze, tym razem w odniesieniu do polskich badaczy tej problematyki, a to dzięki niniejszemu pierwszemu polskiemu wydaniu dzieła. Dzisiaj z perspektywy ponad pięćdziesięciu lat od ukazania się pierwszego tomu pracy, znacznie lepiej i bardziej obiektywnie możemy ocenić zrealizowane przez Poliakova przedsięwzięcie, weryfikując nasz osąd dzięki posiadanej wiedzy o czasie i realiach politycznych, w których przyszło żyć Autorowi.

Léon Poliakov

(ur. 25.11.1910 r. w Sankt Petersburgu, zm. 8.12.1997 r. w Orsay). Od 1920 r. mieszkał we Francji. Studiował prawo w Paryżu a następnie zajmował się dziennikarstwem i badaniami historycznymi. W 1944 r. uczestniczył w tworzeniu Centre de documentation juive contemporaine [Ośrodka współczesnej dokumentacji żydowskiej]. Był dyrektorem honorowym Centre Nationale de la Recherche Scientifique.