„Czarna, ogromna chmura wisi nad nami i na pewno spadnie… Żydzi miast i miasteczek Generalnego Gubernatorstwa wobec wiadomości o Akcji Reinhardt”

Zapraszamy na kolejne spotkanie z cyklu „Młodzi naukowcy ŻIH prezentują”.

Wide wide wide mlodzi naukowcy cover 1

Zapraszamy na kolejne spotkanie z cyklu „Młodzi naukowcy ŻIH prezentują”. 

Maria Ferenc-Piotrowska zaprezentuje wykład pt. „Czarna, ogromna chmura wisi nad nami i na pewno spadnie… Żydzi miast i miasteczek Generalnego Gubernatorstwa wobec wiadomości o Akcji Reinhardt”.

Spotkanie odbędzie się 27 kwietnia (czwartek) o godz. 18:00. Wstęp wolny.

16 sierpnia 1942 r. nastoletnia Melania Weissenberg z Dąbrowy Tarnowskiej zanotowała w dzienniku: „Mam złe przeczucia. Jakaś czarna, ogromna chmura wisi nad nami i na pewno spadnie. Bo po co sobie wmawiać, że nie, że już było dosyć i że nic nie będzie. Wszak Dąbrowa nie jest innym, lepszym miastem od innych!” . 

W październiku 1942 r., na kilka tygodni przed akcją likwidacyjną, do położonego około 120 kilometrów na wschód od Warszawy Łukowa „stopniowo zaczęły docierać wieści o Treblince. Aczkolwiek Treblinka nie oznaczała wówczas unicestwienia, lecz wysyłkę. Sądzono, że to miejsce znajduje się po drugiej stronie rzeki Bug”  – opowiadali w Warszawie ocalali uciekinierzy, rodzeństwo Finkelsztajnów.

W Kałuszynie akcja rozpoczęła się pod koniec września 1942 r. Jak zapamiętał Adam Kamienny, na kilka dni przed rozpoczęciem akcji „instynkt życiowy jeszcze w nas tak mocno tkwił, że nie mogliśmy w to uwierzyć. Jeszcześmy się łudzili, jeszcześmy wierzyli w pogłoski (rozsiewane zresztą celowo przez samych Niemców), że akcja już ustała (…). Pocieszano się, że trudno, co zginęło, to zginęło, ale my jesteśmy tymi wybrańcami losu, że w każdym powiecie utworzonych zostanie kilka punktów, tzw. Judenstadty, z których będą brali robotników do wszelkich prac, i my oczywiście zostaniemy”.

W wystąpieniu chcę zastanowić się, co Żydzi, zwykli mieszkańcy miasteczek i mniejszych miast Generalnego Gubernatorstwa wiedzieli o „Akcji Reinhardt”? Skąd posiadali informacje i jak na nie reagowali? Jak wyobrażali sobie to, co może się z nimi dalej stać? Jak rozumieli kamuflujące słowo „wysiedlenie”? W jaki sposób reakcje ofiar na wiadomości o nadchodzącym wysiedleniu lub o tym, co działo się w innych miejscowościach, informują nas o ich perspektywie i rozumieniu wydarzeń, w których uczestniczyli?

Serwis wykorzystuje pliki cookie do celów statystycznych. Jeśli się na to nie zgadzasz, wyłącz obsługę plików cookie w swojej przeglądarce internetowej. Rozumiem