Opowieść o sztetlu i oprowadzanie po wystawie „Świat utracony”

18 lutego 2016 r. zapraszamy Państwa w sentymentalną podróż do przedwojennego sztetla.

Wide mojzesz rynecki rodzina wyrabiajaca zabawki
Mojżesz Rynecki, „Rodzina wyrabiająca zabawki”, akwarela.

Większość Żydów polskich mieszkała w małych i średnich miastach. Dzielnice żydowskie oraz obiekty służące życiu religijnemu wyznawców mozaizmu (synagogi, bejt ha-midrasze, mykwy, cmentarze itp.) stanowiły do lat II wojny światowej ważny składnik krajobrazu kulturowego polskich miast. Ich lokalizacja, często sięgająca swą genezą okresu staropolskiego a nawet średniowiecza, odzwierciedlała sytuację prawną ludności żydowskiej oraz stosunki żydowsko-chrześcijańskie w miastach.

Od równouprawnienia w latach 60. XIX w. Żydzi mogli swobodnie wybierać miejsce zamieszkania. Jednakże wielu pozostało tam, gdzie mieszkali ich przodkowie i kontynuowało tradycyjny tryb życia. W licznych małych miastach Żydzi stanowili większość mieszkańców. Sztetl, czyli żydowskie miasteczko, stało się w końcu XIX w. ważnym tematem w literaturze żydowskiej, a także przedmiotem zainteresowania wielu malarzy.

18 lutego o godzinie 18 w ramach cotygodniowych spotkań z cyklu „Czwartek na Tłomackiem” o przedwojennym żydowskim sztetlu opowie Państwu dr Paweł Fijałkowski z Żydowskiego Instytutu Historycznego. Po krótkim wykładzie wprowadzającym w tę tematykę dr Fijałkowski oprowadzi uczestników „Czwartku na Tłomackiem” po wystawie „Świat Utracony. Żydzi polscy. Fotografie z lat 1918–1939”.

Zapraszamy do siedziby ŻIH przy ul. Tłomackie 3/5. Wstęp wolny.

Serwis wykorzystuje pliki cookie do celów statystycznych. Jeśli się na to nie zgadzasz, wyłącz obsługę plików cookie w swojej przeglądarce internetowej. Rozumiem