Zwyczaje purimowe

Purim jest świętem obchodzonym 14 dnia miesiąca Adar na pamiątkę ocalenia Żydów przed zagładą, jaką chciał im zgotować Niegodziwiec Haman.

Wide  mgl2499

To najradośniejsze z żydowskich świąt i jedno z najweselszych świąt na świecie. Obchody Purim opierają się na zabawie i folgowaniu fizycznej stronie życia, w ten dzień każdy powinien być radosny i dobrze się bawić. Znajomi przesyłają sobie prezenty w postaci pudełeczek ze słodyczami i kandyzowanymi owocami. Jest to też święto dobroczynności, jeśli kogoś nie stać na purimową ucztę może liczyć na pomoc przyjaciół, sąsiadów, czy nawet obcych ludzi.

Jedną z micwot (czyli przykazań religijnych) na Purim jest wypicie takiej ilości alkoholu, by nie odróżniać zdania „baruch Mordechaj” („błogosławiony Mordechaj”) od „arur Haman” („przeklęty Haman”). Na cześć tych zaleceń w całym Izraelu odbywają się co roku „Adloyada” (aram. Ad lo jada — aż nie będzie wiedział) — parady świąteczne, na których setki przebranych osób bawią się i tańczą na ulicach miast. Wycieczki z całego świata przyjeżdżają, aby oglądać te barwne korowody.

W święto Purim należy też dwukrotnie wysłuchać tekstu zawartego na zwoju Estery — Megilat Ester. Podczas słuchania nie należy jednak zachowywać powagi, za każdym razem, gdy usłyszy się słowo Haman, należy hałasować krzyczeć i tupać, tak by zagłuszyć to przeklęte dla Żydów imię. W tym celu używa się specjalnych, wywołujących straszliwy hałas kołatek – gragerów.

Nie można zapomnieć jednak o innym, nie mniej istotnym aspekcie tego święta. Obowiązkiem każdego Żyda w ten dzień jest danie jałmużny przynajmniej dwóm proszącym o nią (wyjątkowo nie należy się zastanawiać, czy proszący naprawdę jej potrzebuje i na co ją wyda, a po prostu ją ofiarować).

Nierozerwalnie z obchodami Purimu związane są purimszpile – przedstawienia opowiadające o wydarzeniach zawartych w Księdze Estery, zazwyczaj w formie komediowej bądź wręcz rubasznej. Początkowo były odgrywane przez uczniów jesziwy, by następnie stać się trwałą częścią kultury żydowskiej. Purimszpil jest powszechnie uznawany za pierwowzór teatru żydowskiego. Wiąże się z tym też zabawa w „Purimowego Rabina”, wyłanianego spośród studentów jesziwy. Tego dnia to on prowadzi nauki, zazwyczaj parodiując mistrza bądź innych znanych rabinów.

Purim ma też swoje własne smakołyki — trójkątne ciasteczka nadziewane makiem z bakaliami bądź dżemem, zwane w jidysz Hamantaszami (kieszeniami Hamana), lub po hebrajsku Oznei Haman (Uszami Hamana).

Ciekawostką związaną z świętem Purim jest fakt, iż w żydowskim roku przestępnym dodaje się dodatkowy miesiąc adar (adar szeni), tak więc w takim roku mamy de facto dwa Purimy. Jednak świętuje się tylko w drugim „dodanym” miesiącu adar.

W przeddzień Purim należy zachować post, w celu upamiętnienia postu, jaki odbywała Estera.

By dobrze zrozumieć zwyczaje i tradycje purimowe, trzeba przede wszystkim poznać historię i przyczyny jakie stoją za ustanowieniem tego święta. 

Serwis wykorzystuje pliki cookie do celów statystycznych. Jeśli się na to nie zgadzasz, wyłącz obsługę plików cookie w swojej przeglądarce internetowej. Rozumiem