Jak to z tym Purimem było?

Wide  mgl2489

Historia ta zaczyna się podczas uczty, w czasie której Achaszowerosz — król perski — skazał swoją żonę Waszti na śmierć za nieposłuszeństwo. By znaleźć nową królową nakazał zebrać wszystkie najpiękniejsze panny z królestwa, spośród których planował wybrać nową żonę. Jedną z potencjalnych kandydatek była Hadassa — piękna i młoda żydowska dziewczyna. Za radą przybranego ojca Mardocheusza, czyli Mordechaja, nie podała swojego żydowskiego imienia, a przedstawiła się perskim imieniem Estera. Nie ujawniła także swojego pochodzenia. Będąc pod wrażeniem urody Estery Achaszowerosz wziął ją za żonę. Jakiś czas później Mordechajowi udało się podsłuchać dwóch królewskich eunuchów – „strażników progu” – podczas knucia intrygi przeciwko królowi. 

Przekazał on zasłyszane informacje Esterze, dzięki czemu król został uratowany. Niedługo potem król wywyższył Hamana, jednego ze swoich doradców, jako pierwszego po sobie. Wszyscy ludzie w królestwie na jego widok mieli klękać i oddawać mu pokłon. Jedynie Mordechaj, ze względów religijnych, nie oddawał hołdów dostojnikowi. To uchybienie wzbudziło straszny gniew Hamana, który zapragnął śmierci nie tylko Mordechaja, ale też zagłady całego narodu żydowskiego. Dzięki wpływowi jaki miał na króla, a także dzięki kłamstwom i gładkim słowom, oraz ofercie wpłacenia do skarbca królewskiego gigantycznej kwoty dziesięciu tysięcy talentów srebra, udało mu się przekonać władcę do wydania dekretu zezwalającego na eliminację Żydów. Dzień, w którym miał się odbyć atak, został wybrany za pomocą rzucania purim – losów – stąd też i nazwa święta.

Gdy Mordechaj dowiedział się o dekrecie zdał sobie sprawę, że jedyną nadzieją Żydów jest Estera, która może wstawić się za nimi u króla. Sprawa nie była jednak łatwa – zgodnie z tradycją do władcy przyjść mogła jedynie osoba, która została oficjalnie wezwana, za audiencję bez zaproszenia groziła kara śmierci. Estera zgodziła prosić władcę o łaskę, postawiła jednak warunek – ona i wszyscy Żydzi mieli pościć i modlić się przez trzy dni za jej powodzenie. Po tym czasie królowa udała się do swego małżonka, a ten, ucieszony jej widokiem zapytał: „Co ci się stało, królowo Estero, i jaka jest prośba twoja? — choćby to była połowa królestwa, będzie ci dane”. Estera poprosiła jednak tylko, by król. wraz ze swoim doradcą Hamanem, zechciał uczestniczyć w wydanej przez nią uczcie.

W trakcie uczty Achaszwerosz ponownie spytał Esterę o jej życzenie, ona jednak zaprosiła go i Hamana na następny dzień. Ta sytuacja cieszyła Hamana, który miał się za niezmiernie ważnego, w końcu zapraszała go sama królowa. Jedynym, co psuło jego radość, był fakt, że Żyd Mordechaj nadal był wśród żywych. Za podszeptem żony i przyjaciół postawił przed swoim domem wielką szubienicę, a kolejnego dnia rano planował iść do króla i prosić o zgodę na powieszenie Mordechaja. Tej samej nocy jednak Achaszwerosz nie mógł zasnąć, polecił więc swoim sługom, by przeczytali mu fragment kronik królewskich. I zdarzyło się tak, że słudzy przeczytali akurat ten ustęp, który opowiadał, jak Mordechaj ocalił jego życie, wydając spisek eunuchów. Król zapytał, co uczyniono aby nagrodzić Mordechaja? A słudzy odpowiedzieli: nic nie uczyniono.

Król zatem kazał zawołać Hamana i spytał go: „Co należy uczynić osobie którą król chce uczcić?” Haman odpowiedział mu (będąc pewnym, że to o niego chodzi): „Dla męża, którego król chce uczcić, niech przyniosą szatę królewską, w którą król się ubiera, i konia, na którym jeździ król, i niech mu włożą na głowę koronę królestwa. […] i niech go obwożą na koniu po placu miejskim, i niech wołają przed nim: «Oto, co uczyniono mężowi, którego król chce uczcić!»” Królowi bardzo się spodobała ta rada i kazał Hamanowi uczcić w ten sposób Mordechaja.

Wieczorem tego dnia odbyła się druga uczta u królowej. Król po raz trzeci spytał Estery czego pragnie, ta zaś poprosiła o darowanie życia sobie i swojemu ludowi. Król spytał: Kim jest ten, który pragnie twojej śmierci? — To ten niegodziwiec Haman – odpowiedziała. Na tę wiadomość król wpadł w wielki gniew i wyszedł do ogrodu pałacowego, a Haman przypadł do Estery i zaczął ją błagać o łaskę. Jednak gdy król powrócił jeszcze bardziej rozgniewał się na Hamana o to, że napastuje królową. Skazał go na śmierć przez powieszenie na tej samej szubienicy, która była przygotowana dla Mordechaja. Następnie dał swój złoty sygnet Mordechajowi i zezwolił mu na napisanie dekretu, w którym ostrzega Żydów przed knowaniami Hamana i zezwala im na zbrojną obronę swojego życia i mienia. Dzięki temu 13 dnia adar Żydzi odnieśli wielkie zwycięstwo i wygubili swoich nieprzyjaciół. Dlatego 14 dnia adar obchodzi się Purim na pamiątkę uczty po zwycięstwie. Jedynie miasta otoczone murem dzień dłużej prowadziły walki. Z tego względu ich mieszkańcy mogą świętować dzień później Szuszan Purim (Purim miasta Suzy) – 15 dnia miesiąca adar. 

Wszystkie cytaty pochodzą z Biblii Tysiąclecia, wydanie IV

Jeśli zainteresowała Państwa Purimowa historia, warto też zapoznać się ze zwyczajami Purimowymi.

Serwis wykorzystuje pliki cookie do celów statystycznych. Jeśli się na to nie zgadzasz, wyłącz obsługę plików cookie w swojej przeglądarce internetowej. Rozumiem