Fenomen ziomkostw płockich w Generalnym Gubernatorstwie – uwagi na marginesie edycji kolekcji listów płockich z Archiwum Ringelbluma

Funkcjonowanie systemu samopomocy Żydów płockich.

Wide arg 175 ring i 541  kopia

Na przełomie lutego i marca 1941 r. Niemcy wygnali z Płocka wszystkich zamieszkałych tam Żydów. Zostali oni przymusowo osiedleni w różnych miasteczkach dystryktu radomskiego Generalnego Gubernatorstwa. W nowych miejscach tworzyli komitety samopomocowe (ziomkostwa). Podobne inicjatywy zawiązywali przesiedleńcy żydowscy z innych miejscowości z okupywanych przez Niemców terenów. To, co wyróżniało ziomkostwa płockie, to powstanie scentralizowanego Komitetu Ziomkostwa Płockiego w Warszawie, który pośredniczył w udzielaniu pomocy społecznej przesiedleńcom i koordynował działalność lokalnych komitetów. Dzięki zachowanym w Archiwum Ringelbluma listom wysyłanym do warszawskiego Komitetu możemy przyjrzeć się funkcjonowaniu systemu samopomocy Żydów płockich. 

Serwis wykorzystuje pliki cookie do celów statystycznych. Jeśli się na to nie zgadzasz, wyłącz obsługę plików cookie w swojej przeglądarce internetowej. Rozumiem