Portrety Tuwima

W zbiorach Żydowskiego Instytutu Historycznego znajdują się cztery portrety Juliana Tuwima autorstwa Julii Pirotte, polskiej fotografki żydowskiego pochodzenia.

Wide julia pirotte 1

Podczas II wojny światowej Pirotte przebywała w Marsylii, gdzie fotografowała życie codzienne oraz artystów odwiedzających miasto. W sierpniu 1944 roku wybuchło powstanie w Marsylii. Pirotte dokumentowała przebieg powstania i sama w nim uczestniczyła. Po wojnie Julia wróciła do Polski. W lipcu 1946 jako fotoreporterka „Żołnierza Polskiego” udokumentowała pogrom kielecki. W roku 1958 Julia poznała swego drugiego męża Jefima Sokolskiego. Prace Julii Pirotte były prezentowane w galeriach we Francji, Wielkiej Brytanii, Stanach Zjednoczonych, Belgii, Polsce. Na rok przed śmiercią Pirotte przekazała Żydowskiemu Instytutowi Historycznemu ponad 400 zdjęć swojego autorstwa. Są wśród nich portrety min. Edith Piaf, Pabla Picassa oraz właśnie Juliana Tuwima.

Autorką tekstu jest: Daria Boniecka-Stępień

Portrety Juliana Tuwima Julia Pirotte wykonała w Warszawie w roku 1947. Tuwim podobnie jak Pirotte dopiero wówczas wrócił do Warszawy po latach emigracji. Na jednym ze zdjęć widać Tuwima w ciemnym płaszczu, opartego o balustradę, który w zamyśleniu spogląda na powojenną Warszawę.

Autorka zdjęć urodziła się w 1907 lub 1908 roku w Końskowoli w biednej rodzinie żydowskiej. Po śmierci matki jej rodzina przeniosła się do Warszawy. Za przynależność do Komunistycznej Partii Polski została aresztowana w roku 1925 i spędziła cztery lata w więzieniu. By uniknąć kolejnych aresztowań Julia Pirotte postanowiła wyjechać z Polski w ślad za swoją siostrą Mindlą. W roku 1935 w Belgii poślubiła Jeana Pirotte i jako obywatelka belgijska uczęszczała na kurs dziennikarstwa i do szkoły fotografii. 

Serwis wykorzystuje pliki cookie do celów statystycznych. Jeśli się na to nie zgadzasz, wyłącz obsługę plików cookie w swojej przeglądarce internetowej. Rozumiem