Finisaż wystawy „Sztuka polska wobec Holokaustu”

W związku z zakończeniem wystawy odbędzie się uroczysty finisaż

Wide image 300dpi 15x15cm


Krytyczka sztuki, Barbara Majewska, zachęca w krótkim wywiadzie do obejrzenia wystawy „Sztuka polska wobec Holokaustu”. Wystawa w ŻIH-u, zapadła jej w pamięć, ponieważ cechuje ją „szerokość spojrzenia” na sztukę w Polsce dotykającą problemu Zagłady. Obecność niektórych dzieł na wystawie ją zaskoczyła (Wróblewski), innych zaś się spodziewała i kuratorzy wystawy nie zawiedli jej oczekiwań. Krytyczka dostrzegła dzieła Elżbiety Janickiej, autorki wzbudzającej obecnie wiele kontrowersji. Zadziwiła ją forma obrazu Erny Rosenstein – bliskiego jej zdaniem sztuce naiwnej i prymitywnej – ta forma „nie uniosła tematu” mówi. Szczególnie zainteresował ją obraz „Judyta” Izaaka Celnikiera, który wzorował się na wielkim malarstwie Rembrandta. Niezwykłe są też jej zdaniem rysunki i grafiki Celnikiera, będące swoistym reportażem ukazującym czas Zagłady.


***

Barbara Majewska ukończyła historię sztuki na Uniwersytecie Warszawskim. Od lat zajmuje się krytyką artystyczną. Od odwilży w latach 1955–56 interesuje ją sztuka współczesna. W latach 1962–77 przebywała we Francji, gdzie przygotowała pomyślaną jako doktorat książkę o malarstwie de Staëla, Dubuffeta, Wolsa i Pollocka. Po powrocie do Polski redagowała Biuletyn Rady Artystycznej ZPAP, a po rozwiązaniu związku w stanie wojennym organizowała wystawy w SHS na Piwnej. W latach 1990–93 będąc dyrektorem galerii Zachęta pisywała nadal do prasy i katalogów wystaw. Prywatnie Barbara Majewska była żoną Izaaka Celnikiera.


28 listopada nastąpi uroczyste zamknięcie wystawy „Sztuka polska wobec Holokaustu“. Ekspozycja została otwarta dla publiczności 17 kwietnia 2013 r. w 70. rocznicę wybuchu powstania w getcie warszawskim.

Wystawa wzbudziła duże zainteresowanie zwiedzających Żydowski Instytut Historyczny. Powodem była tematyka: odzwierciedlenie Zagłady w sztuce polskiej. Dotychczas nie zorganizowano w Polsce wystawy dającej tak szeroki ogląd sztuki poruszającej temat Shoah.

Na ekspozycji w ŻIH-u pokazano prace najwybitniejszych artystów – świadków Zagłady: Tadeusza Kantora, Andrzeja Wróblewskiego, Aliny Szapocznikow, Bronisława Linkego, Marka Oberlaendera, Władysława Strzemińskiego, Artura Nachta-Samborskiego, Józefa Szajny, Izaaka Celnikiera czy Jonasza Sterna. 

Licznie reprezentowane były również prace artystów młodszych generacji, zmagających się w swych pracach z problemem Zagłady. Na ekspozycji zobaczyć można dzieła Mirosława Bałki, Zbigniewa Libery, Wilhelma Sasnala, Artura Żmijewskiego, Rafała Jakubowicza, Urszuli Grabowskiej, Józefa Robakowskiego i Krystyny Piotrowskiej.


Zaprezentowano także projekty i fotogramy najlepszych realizacji architektonicznych i pomników upamiętniających Holokaust (Treblinka, Bełżec, Pomnik na placu Bohaterów Getta w Krakowie).

Wystawę odwiedziło wielu znamienitych gości, w tym prezydent i premier Rzeczypospolitej, a także ostatni żyjący bojownicy warszawskiego getta: Kazik Symcha Ratajzer i Samuel Willenberg oraz liczni goście z Izraela i Stanów Zjednoczonych.

Ekspozycja wpisała się w tradycję wystawienniczą ŻIH. Od 1948 r. w budynku Instytutu pokazano tu szereg wystaw artystów, którzy stracili życie podczas Zagłady.

W związku z zakończeniem wystawy odbędzie się uroczysty finisaż, złożony z konkursu ze znajomości biografii artystów i ich prac prezentowanych na wystawie oraz z debaty poświęconej problemowi ukazywania tematyki Zagłady w sztuce. Wezmą w niej udział Tomasz Lec – projektant wystawy, Krystyna Piotrowska – artystka, której prace zaprezentowano na wystawie, Piotr Kosiewski – reprezentujący Fundację Batorego oraz Dorota Jarecka – krytyk sztuki. Zapraszamy serdecznie.


Serwis wykorzystuje pliki cookie do celów statystycznych. Jeśli się na to nie zgadzasz, wyłącz obsługę plików cookie w swojej przeglądarce internetowej. Rozumiem