Yad Vashem Magazine

Irena Steinfeld (dyrektor Departamentu Sprawiedliwych wśród Narodów Świata) przytacza w artykule „Like a Father, and a Dear Friend”.

Wide yad vashem magazine

Irena Steinfeld (dyrektor Departamentu Sprawiedliwych wśród Narodów Świata) przytacza w artykule „Like a Father, and a Dear Friend”. German Soldier Honored as Righteous Among Nations, opublikowanym w numerze 68 „Yad Vashem Jerusalem Quarterly Magazine” relację Grety Junkler. Jak wspomina Greta, która ukrywała się w bunkrze podczas deportacji Żydów z Bochni w lipcu 1942 r., po sześciu dniach do kryjówki przybył jej mąż zatrudniony w niemieckich warsztatach wojskowych w towarzystwie wuja, inżyniera Jakobowica i niemieckiego żołnierza, feldfebla Kurzbacha, kierownika warsztatów. Niemiec zaprowadził ich na teren warsztatów, gdzie pozostali przez cały tydzień wraz z innymi rodzinami żydowskimi. Relacja Grety podkreśla przychylność okazywaną przez Kurzbacha Żydom których zmuszono do pracy w podległych mu warsztatach. Do Jad Waszem wpłynął w czerwcu 2011 r. wniosek Niemca Günthera Kowalczyka, który interesował się losem rodziny Kurzbacha, o uhonorowanie Kurzbacha Medalem „Sprawiedliwy wśród Narodów Świata”. Z dokumentów znajdujących się w archiwum Jad Waszem wynika, że Kurzbacha zmobilizowano w 1939 r. i przydzielono do artylerii. Od maja 1941 r. kierował wspomnianym warsztatem w Bochni, a od marca 1943 r. służył w różnych jednostkach artylerii. Ostatni jego list rodzina otrzymała z Rumunii w 1944 roku. Pracujący warsztatach w Bochni Robert Marber wspomina, że 23 VIII 1942 r. podczas akcji antyżydowskiej w Bochni Kurzbach przetrzymał cały dzień pracujących w warsztatach Żydów i nie pozwolił im wrócić do getta. 19 XII 2011 r. uhonorowano pośmiertnie Medalem Sprawiedliwy wśród Narodów Świata Gerharda Kurzbacha w obecności prezydenta Republiki Federalnej Niemiec Joachima Gaucka. Medal odebrali krewni Kurzbacha. Przewodnicząca Stowarzyszenia Przyjaciół Jad Waszem w Niemczech Hildegarda Müller pochwaliła działanie pośmiertnie uhonorowanego mówiąc, że z wdzięcznością pamiętamy o jego czynach, które będą dla przyszłych pokoleń przykładem ludzkiego zachowania w nieludzkich czasach.

W tym samym numerze opublikowano artykuł Jehudit Shendor, So They Might Know. The Caricature Survived Auschwitz i informację pt. Vladka Meed: Resistance Fighter and Holocaust Educator o śmierci Vladki Meed (Międzyrzeckiej), z domu Fejgi Peltel, urodzonej na Pradze, członka Żydowskiej Organizacji Bojowej, nieustraszonej łączniczki szmuglującej broń do getta i pomagającej uciekać dzieciom żydowskim na stronę aryjską. Po wojnie Vladka emigrowała wraz z mężem do Stanów Zjednoczonych. W nowym otoczeniu Meedowie przekazywali informacje o Zagładzie, o zlikwidowanej przez niemieckiego okupanta kulturze żydowskiej, organizowali konferencje itp.

Serwis wykorzystuje pliki cookie do celów statystycznych. Jeśli się na to nie zgadzasz, wyłącz obsługę plików cookie w swojej przeglądarce internetowej. Rozumiem