DÖW Mitteilungen

W związku z 50-leciem ukazywania się czasopisma opublikowano nadesłane do redakcji życzenia m.in. prezydenta Heinza Fischera.

Wide  mgl2987

W związku z 50-leciem (1963–2013) ukazywania się czasopisma opublikowano nadesłane do redakcji „DÖW Mitteilungen, Dokumentationsarchiv des Österreichischer Widerstandes” (numer 211/2013) życzenia prezydenta Heinza Fischera, kanclerza Wernera Faymanna, burmistrza Wiednia Michaela Häupla i innych. W artykule Die österreichischen Opfer politischer Verfolgung im Nationalsozialismus. Neue Opferdatenbank podano, że co najmniej 110 000 Austriaków było ofiarami reżimu nazistowskiego. Wśród nich znaleźli się Żydzi i Romowie nie odpowiadający normom narodowosocjalistycznego państwa. Dotychczas wpłynęły zapytania dotyczące 63 200 austriackich ofiar Zagłady. Od marca 2013 r. we wspólnym projekcie Namentliche Erforschung der Opfer politischer Verfolgung 1938–1945 DÖW i Karl von Vogelsang Institut opracowano bank danych zawierający 8000 nazwisk i miejsc śmierci osób, z których nieco ponad 4300 zamordowano lub zmarło na skutek warunków w obozach koncentracyjnych, 2150 zostało skazanych przez sądy na karę śmierci lub zmarło w więzieniach. Nie udało się ustalić miejsca śmierci w 687 przypadkach. Wspomniano też, że 7800 Austriaków deportowano do Dachau. Pierwszy transport z Wiednia wyruszył 1 IV 1938 r. i następnego dnia przybył do Dachau. Byli w nim głównie politycy, funkcjonariusze policji i wymiaru sprawiedliwości Austrii, Żydzi a także socjaliści i komuniści.

 „...niemals vor undemokratischen Strömungen die Augen schließen”, to artykuł oparty na przemówieniu kierownika działu naukowego DÖW Brigitte Bailer z okazji poświęcenia pamiętnika ofiar narodowo-socjalistycznej sprawiedliwości na Cmentarzu Centralnym (Zentralfriedhof) w Wiedniu (11 III 2013 r.). Złożono tam ziemię z obozów (m. in. Auschwitz, Buchenwald) oraz pozostałości ofiar doświadczeń medycznych ze szpitala Otto Wagnera. Bailer podkreśliła, że wkroczenie Wehrmachtu do Wiednia (marzec 1938 r.) nasiliło upokorzanie, grabienie i maltretowanie Żydów. Sądy w Wiedniu i Grazu oraz sądy specjalne i wojskowe skazywały tysiące Austriaków za opór polityczny, głoszenie antyreżimowych poglądów, słuchanie radiostacji zagranicznych i inne wykroczenia. 2146 osób skazano na karę śmierci lub zmarło w więzieniu; połowę z nich ścięto gilotyną we Wiedniu. Zwłoki wielu straconych przekazywano do Instytutu Anatomii Uniwersytetu Wiedeńskiego. Na strzelnicy wojskowej Kagran rozstrzelano skazanych na karę śmierci przez wojsko lub SS ponad 100 żołnierzy, funkcjonariuszy policji i straży granicznej. Zwłoki niektórych odsyłano do wspomnianego Instytutu. Zabitych chowano na wiedeńskim Zentralfriedhof. Chowano tam też więźniów politycznych z więzienia karnego w Stein zwolnionych w kwietniu 1945 r. i zastrzelonych przez żołnierzy Waffen-SS w Hadersdorf am Kamp.

W tym samym numerze opublikowano recenzje tytułów: Stefanie Schüler Springorum (Hrsg.): „Jahrbuch für Antisemitismusforschung 21” (Berlin: Metropol-Verlag 2012), Melanie Dejnega: Rückkehr in die Außenwelt. Öffentliche Anerkennung und Selbstbilder von KZ Überlebenden in Österreich (Wien-Berlin-Münster: LIT-Verlag 2012 = „Wiener Studien zur Zeitgeschichte” 4) i inne.

Serwis wykorzystuje pliki cookie do celów statystycznych. Jeśli się na to nie zgadzasz, wyłącz obsługę plików cookie w swojej przeglądarce internetowej. Rozumiem