Rocznica likwidacji getta w Płońsku

Społeczność żydowska stanowiła przed wojną nawet do 73% populacji mieszkańców Płońska.

Wide  zh 5145  likwidacja getta dworzec kolejowy  1942 rok    kopia
Likwidacja getta żydowskiego, dworzec kolejowy w Płońsku, jesień 1942  /  Archiwum Pracowni Dokumentacji Dziejów Miasta Płońska

Dziś mija 71. rocznica rozpoczęcia likwidacji getta w Płońsku. W tym mazowieckim mieście społeczność żydowska stanowiła przed wojną nawet do 73% populacji jego mieszkańców. 

W topografii współczesnego Płońska nie ma śladów istnienia granic getta żydowskiego, jest natomiast kilka znaczących miejsc, które upamiętniają fakt, że przed wiekami żyli tu obok siebie Polacy i Żydzi. W kamienicy z 1790 roku mieszczącej się na rynku miasta (Plac 15-go sierpnia 21a) znajduje się Izba Pamięci Dawida Ben Guriona otwarta 1 grudnia 2003 roku. Materiały znajdujące się tu na wystawie przekazane zostały przez Instytut Dawida Ben Guriona w Sde Boker, gdzie słynny płońszczanin mieszkał i pracował przez ostatnie 20 lat swojego życia.

Kolejnym punktem jest plac na rogu ulic Warszawskiej i Wspólnej z,,Drzewem Pamięci’’ oraz tablicami upamiętniającymi pierwszego premiera Izraela i jego rodzinę. W tym miejscu stała kamienica, w której urodził się oraz spędził dzieciństwo i młodość Dawid Ben Gurion. Na miejscu cmentarza żydowskiego w 1983 roku postawiono pomnik z napisem: Zmarłym i pomordowanym w latach 1939–1945 Żydom polskim – społeczeństwo Płońska.

Kartki wyrzucone z transportów do obozu zagłady, ostatnie świadectwa jakie pozostawili po sobie płońscy Żydzi są przechowywane w Żydowskim Instytucie Historycznym w Archiwum Ringelbluma. Czytaj więcej

Serwis wykorzystuje pliki cookie do celów statystycznych. Jeśli się na to nie zgadzasz, wyłącz obsługę plików cookie w swojej przeglądarce internetowej. Rozumiem