Murki i piaskownice

Prezentowane na wystawie „Murki i piaskownice” Karoliny Freino są zapisem projektu zrealizowanego w 2007 roku.

Wide zrzut ekranu 2013 08 8 o 3.36.14 pm
Karolina Freino

Prezentowane na wystawie „Murki i piaskownice” Karoliny Freino są zapisem projektu zrealizowanego w 2007 roku. Artystka odkrywa wówczas w okolicy swojego rodzinnego domu piaskownicę wymurowaną fragmentami macew i niemieckich płyt nagrobnych. Wpisana w pejzaż miasta nie budzi powszechnego zdziwienia, nie przykuwa uwagi, jej skandaliczna niestosowność wydaje się przez nikogo niezauważana, mijana wśród codziennych czynności, wypychana z pola widzenia. Właśnie ta przedziwna obojętność, ta nieciągłość widzenia, skłoniła artystkę do wydobycia tego miejsca z jego codziennego kontekstu, a także odnalezienia w Szczecinie kolejnych, analogicznych przykładów.

Artystyczne działanie Freino polegało na zwróceniu uwagi na to, jak bardzo dzisiejsze użycie fragmentów płyt nagrobnych kłóci się z właściwym i pierwotnym kontekstem ich powstania. Dzięki współpracy z czterema lokalnymi gazetami teksty widoczne na płytach pojawiły się w codziennej prasie w formie nekrologów. Dzięki temu litery wyryte w kamieniu dla upamiętnienia zmarłego mogły zostać na nowo odczytane. Na nowo zyskiwały związek z konkretną osobą żegnaną przez swoich bliskich.

Dokumentacja projektu zaprezentowana po raz pierwszy w Stowarzyszeniu Officyna w Szczecinie, dotyczy wybranej, lokalnej sytuacji w rodzinnym mieście artystki. Dobrze jednak wiemy, w jak wielu miejscach do dziś można dokonać podobnych odkryć, od jak wielu z nich w zadziwiający sposób wciąż odwraca się wzrok. Tym ważniejszy wydaje się fakt, że w ostatnim czasie, również w działaniach artystów, coraz częściej podejmowany jest problem wtórnego użycia macew w powojennej Polsce. Coraz więcej również się robi, by zmienić sytuacje takie, jak ta w szczecińskiej piaskownicy. Lepiej późno niż wcale.

Karolina Freino (ur. 1978)

Absolwentka rzeźby na Akademii Sztuk Pięknych we Wrocławiu oraz w Edinburgh College of Art. Na Bauhaus-Universität w Weimarze studiowała sztukę publiczną i nowe strategie artystyczne. Od 2007 r. jest asystentkąw Katedrze Rzeźby ASP we Wrocławiu. Jej prace prezentowane były na wystawach indywidualnych w Galerii Entropia we Wrocławiu, w warszawskiej Zachęcie, w Centrum Sztuki Współczesnej Łaźnia w Gdańsku, w Studio BWA we Wrocławiu, w Galerii Sztuki Wozownia w Toruniu oraz w Galerie im Georgshof w Hamburgu. Od 2006 r. pracuje z Dušicą Dražić, Samem Hopkinsem i Teresą Luzio jako usually4. 

Serwis wykorzystuje pliki cookie do celów statystycznych. Jeśli się na to nie zgadzasz, wyłącz obsługę plików cookie w swojej przeglądarce internetowej. Rozumiem