Holocaust Studies

Numer 2–3 czasopisma „Holocaust Studies. A Journal of Culture and History” poświęcony został omówieniu utworów i filmów poruszających tematykę Zagłady.

Wide zrzut ekranu 2013 09 3 o 12.59.12 pm

Numer 2–3 czasopisma „Holocaust Studies. A Journal of Culture and History” z 2011 r., zatytułowany “Special Issue. Representing Perpetrators in Holocaust Literature and Film”, podzielono na cztery części (1.A Violence, Aesthetics, Complicity. 2. Representation and Understanding. 3. Politics, Form and Genre oraz 4. Memories, Sites and Contexts). Poświęcony został on omówieniu utworów literackich i filmów poruszających tematykę Zagłady.

W pierwszej części w czterech esejach (Robert Eaglestone, Avoiding Evil in Perpetrator Fiction; Jenni Adams, Reading (as) Violence in Jonathan Littell’s The Kindly Ones; Sue Vice, Claude Lanzmann’s, Einsatzgruppen Interviews i Adam Brown, Screening Women’s Complicity in the Holocaust: The Problems of Judgement and Representation) naświetlono różne perspektywy reprezentowane przez autorów powieści wykorzystywanych w scenariuszach oraz filmowców. Przedstawiono w skrócie treść niektórych filmów, charakterystykę odtwarzanych postaci, ich sposób myślenia i działania. W jednym z filmów, opartym na powieści Steve Sem-Sandberga Biedni ludzie z miasta Łodzi, centralną postacią jest Chaim Rumkowski, o którym historyk Dan Stone powiedział, że „although Rumkowski was an unpleasant character, he was no traitor” i podjął się współpracy z Niemcami w dobrej wierze, chcąc służyć interesom ludzi uwięzionych w getcie. Esej pt. Claude Lanzmann’s Einsatzgruppen Interviews, pióra Sue Vice, omawia film oparty na rozmowach przeprowadzonych przez Lanzmanna z byłymi członkami Einsatzgruppen działającymi na Ukrainie, m. in. z Heinzem Schubertem, adiutantem Otto Ohledorfa w Einsatzgruppe D, która na Krymie od maja 1941 r. do lipca 1942 r. zabiła 130 000 ludzi, w tej liczbie 14 000 Żydów w Symferopolu. Za zbrodnie przeciwko ludzkości Schubert skazany został na karę śmierci, zamienioną na 10 lat więzienia. Drugim mordercą, z którym Lanzmann przeprowadził wywiad, był Karl Kretschmer, członek Einsatzgruppe C. Wprawdzie nie uczestniczył on w dwudniowej masakrze Żydów we wrześniu 1941 r. w Babim Jarze, lecz Lanzmann chciał uzyskać jego opinię i ocenę działań Einsatzgruppe. W eseju Reading (as) Violence in Jonathan Littell’s The Kindly Ones, Jenni Adams omawia na podstawie powieści Jonathana Littella Łaskawe, jak rozmaicie może być przyjęta literatura Holokaustu przez opinię i czytelnika. Rozmaite oceny postępowania niemieckich kobiet – strażniczek w obozach opisuje Adam Brown w eseju Screening Women’s Complicity in the Holocaust: The Problems of Judgement and Representation. W czterech rozdziałach (Judging the Perpetrators: Nazism, Patriarchy and the Complexity of Human Behaviour, Voyeuristic Screenings: Eroticised Bodies and the Camera’s Gaze, Screening Female Perpetrators: From Fleeting Shadows to Complex Individuals i Conclusion) opisano poglądy byłych więźniów Auschwitz m. in. Primo Leviego.

W drugiej części oprócz trzech esejów (Lindsey Stonebridge, The Perpetrator Occult; Francis Bacon, Paints Adolf Eichmann; Antony Rowland, Reading the Female Perpetrator), Amy Simon w artykule The Modern Haman: Ghetto Diary Writers’ Understanding of Holocaust Perpetrators,w rozdziałach The Jewish Tradition of Lamentation i Holocaust Diaries (podzielony na podrozdziały In the Terrible Days oraz Notes from the Warsaw Ghetto) dokonała analizy getta widzianego z perspektywy Zagłady. Autorka wykorzystując tradycje przedstawiane w literaturze i kulturze żydowskiej zauważa, że o ile poprzednio nieszczęścia jakie spotkały Żydów, jak zburzenie Pierwszej (586 r. p.n.e.) i Drugiej Świątyni (70 r.), wyprawy krzyżowe (XI i XII w.), wygnanie Żydów z Półwyspu Iberyjskiego (koniec XV w.) i pogromy w Europie Wschodniej (w późnym XIX i na początku XX w.) tłumaczono jako „karę boską”, to Holocaust był czymś jednostkowym i nieznanym, trudnym do wytłumaczenia wyjątkiem w historii ludzkości. Autorka powołuje się na takich pisarzy jak Alan Mintz, Salomon Bar Simson (The Crusade Chronicle), Salomon Ibn Verga (Szewat Jehuda), czy na poezje zamieszczone w zbiorze Jewriejskije narodnyje piesni w Rossiji. Przytoczono myśli o Holokauście zawarte w kronikach Josefa Zelkowicza (In Those Terrible Days. Notes from the Lodz Ghetto, ed. Michal Unger, Jerusalem, Yad Vashem, 2002) i Emanuela Ringelbluma (Notes from the Warsaw Ghetto, New York – London: McGraw Hill Book Company, 1958).

W części zatytułowanej Politics, Form and Genre znalazły się artykuły: Matthew Boswell, Downfall: The Nazi Genocide as a Natural Disaster; James Bailey, ‘Repetition, boredom, despair’: Muriel Spark and the Eichmann Trial; James Jordan, The Prisoner (1952) and the Perpetrator in Early Post-war British Television. Czwarta część (Memories, Sites and Contexts) zawiera artykuły: Caroline Pearce, Visualising ‘Everyday’ Evil: The Representation of Nazi Perpetrators in German Memorial Sites; Christine Berberich, ‘We Shall Be Punished’: Positionality and Postmemory in Rachel Seiffert’s The Dark Room and Uwe Timm’s In My Brother’s Shadow; Laurence Piercy, Bruce Chatwin, W.G. Sebald and the Red-Brown Skin oraz Eleanor Kent, Perpetration, Guilt and Cross — Genre Representation in Ari Folman’s Waltz with Bashir.

Serwis wykorzystuje pliki cookie do celów statystycznych. Jeśli się na to nie zgadzasz, wyłącz obsługę plików cookie w swojej przeglądarce internetowej. Rozumiem