Yad Vashem Magazine

Krótką historię założenia i działania Komisji Jad Waszem rozpatrującej wnioski o uhonorowanie medalem „Sprawiedliwy wśród Narodów Świata” opisała Irena Steinfeld.

Wide yad vashem magazine

Krótką historię założenia i działania Komisji Jad Waszem rozpatrującej wnioski o uhonorowanie medalem „Sprawiedliwy wśród Narodów Świata” opisała Irena Steinfeld w artykule Righteous Among the Nations. 50 Years of Recognition and Renown opublikowanym w numerze 67 „Yad Vashem Jerusalem Magazine”. Założone w 1953 r. uchwałą Knesetu Jad Waszem miało między innymi za zadanie wyróżnianie nie-Żydów, którzy z narażeniem życia własnego i rodziny udzielali pomocy i ratowali skazanych na śmierć Żydów. Znalazło to poparcie w opinii społeczeństwa i samych uratowanych. Społeczność żydowska, by ustrzec w przyszłości ludzkość przed zjawiskami towarzyszącym Holokaustowi, nie ograniczyła się tylko do wyróżniania tych, którzy ratowali, ale także karała winowajców Zagłady. Innym trwałym świadectwem stała się Aleja Sprawiedliwych. 1 V 1962 r., w Dniu Pamięci przewodniczący komisji przyznającej tytuł „Sprawiedliwych”, sędzia Sądu Najwyższego Mosze Landau posadził trzy pierwsze drzewka w alei. Dotychczas uhonorowano medalem „Sprawiedliwy Wśród Narodów Świata” 24 300 osób z 47 krajów (chrześcijan, muzułmanów, agnostyków i innych), w tym profesorów uniwersytetów, analfabetów, nauczycieli, lekarzy, duchownych, siostry i braci zakonnych, dyplomatów, członków ruchu oporu, policjantów, rolników, rybaków, dyrektora ogrodu zoologicznego, właściciela cyrku i wielu innych.

W artykule wspomniano austriackiego sierżanta Wehrmachtu, Antona Schmida pomagającego Żydom, którego w dzień Nowego Roku 1942 członkowie ruchu oporu z organizacji Dror zapewniali, że po wojnie wręczą mu złotą gwiazdę Dawida. Schmid został jednak aresztowany i stracony. 22 lata później uhonorowano go pośmiertnie medalem „Sprawiedliwy wśród Narodów Świata”.

Ponadto opublikowano m.in. artykuł Theology in the Shadow of the Holocaust. Summer Workshop at the Research Institute, ilustrowany zdjęciami przedstawiającymi żydowskich uchodźców studiujących Torę w Warszawie w 1939 lub 1940 r. oraz dwóch rabinów: Isachara Szlomo Teichthala (1885–1943), założyciela jesziwy w Pieszczanach w Słowacji oraz Kalonymosa Kalmana Szapiro (1889–1943) z Piaseczna. Na ilustracji do artykułuJews and Sport Before the Holocaust: A Visual Retrospectivewidzimy troje dziewcząt na kajaku na Sole: urodzoną w 1914 r. w Oświęcimiu Gizelę Band, córkę Mendla i Heleny, zamordowaną w Tarnowie w 1944 r., Chawę Dochleuchter z domu Akerman, członkinię WIZO, zamordowaną podczas deportacji i trzecią nieznaną z nazwiska. Inne zdjęcie, przedstawiające grupę członków klubów sportowych Makabi z Wilna i Kispesti z Budapesztu, znaleziono w kieszeni Żyda zamordowanego w obozie pracy przymusowej Klooga. Opublikowano też wspomnienie zatytułowane Yad Vashem Mourns Eliezer (Eli) Zborowski. American Society Chairman Dedicated to Holocaust Remembrance.

Serwis wykorzystuje pliki cookie do celów statystycznych. Jeśli się na to nie zgadzasz, wyłącz obsługę plików cookie w swojej przeglądarce internetowej. Rozumiem